AGT_6054_edited.jpg

Γιατί GKI

Σκοπός της G. Karathanasis Insurance δεν είναι "να κερδίσουμε άλλη μία προμήθεια", αλλά να δημιουργήσουμε μία μακροχρόνια σχέση. Θέλω να είμαι το σημείο αναφοράς σας σε ό,τι έχει να κάνει με την Ιδιωτική Ασφάλιση. Της δική σας, της οικογένειάς σας ή της επιχείρησή σας.

 

Αυτός ήταν και ο κυριότερος λόγος που επέλεξα να μην έχω αποκλειστική συνεργασία με μία μόνο ασφαλιστική εταιρία. Η εμπειρία μου έχει δείξει πως όσο καλή και αν είναι μία ασφαλιστική εταιρία – και υπάρχουν πολλές καλές εταιρίες πιστέψτε με – δεν μπορεί να καλύψει στο 100% όλους τους πελάτες.

Για το λόγο αυτό, στην αρχή της συνεργασίας μας θα πρέπει να γνωρίσω ποιες είναι οι πραγματικές σας ανάγκες. Στη συνέχεια, θα ερευνήσω τις κατάλληλες εταιρίες και ασφαλιστικά προγράμματα, για να σας προτείνω τις καλύτερες δυνατές λύσεις, συνδυάζοντας το εύρος της κάλυψης με το βέλτιστο κόστος.

 

Εάν αναζητάτε την φθηνότερη ασφάλεια, τότε δεν με έχετε ανάγκη, υπάρχουν προσφορές στο Internet (μέχρι και black Friday).

 

Εάν όμως αναζητάτε έναν επαγγελματία ασφαλιστικό διαμεσολαβητή (ασφαλιστή):

  • που θα μελετήσει με προσοχή τις ανάγκες σας

  • θα σας βοηθήσει να επιλέξετε το καλύτερο πρόγραμμα για εσάς

  • και θα είναι δίπλα σας όταν τον χρειαστείτε,

τότε θα είναι ιδιαίτερη η χαρά μου να επικοινωνήσουμε.

 

Συνεργάζομαι με τις περισσότερες ασφαλιστικές εταιρίες στην Ελλάδα, οπότε οι επιλογές που έχω για εσάς είναι πολλές.

 

Ακόμα όμως και στην περίπτωση που υπάρχει μία πολύ εξειδικευμένη ασφαλιστική ανάγκη, η οποία δεν προσφέρεται από κάποια εταιρία στη χώρα μας, θα ψάξω να σας βρω κάλυψη σε άλλες αγορές. Μια γειτονιά είμαστε άλλωστε 😊

Image by Charles Deluvio
finish.png

Τρέξιμο και Ασφάλιση

Το τρέξιμο ήταν από την παιδική μου ηλικία η "ειδικότητά" μου. Σε ηλικία 10 ετών διοργανώναμε αγώνες στην γειτονιά μου. Ξεκινούσαμε να τρέχουμε γύρω από ένα μεγάλο οικοδομικό τετράγωνο και όποιος άντεχε περισσότερο ήταν ο νικητής (ο μαραθώνιος).

Θυμάμαι ότι με παρακαλούσαν να σταματήσω να τρέχω, γιατί όλοι οι υπόλοιποι είχαν σταματήσει μετά τον τρίτο γύρο και είχα φτάσει στον δέκατο-τρίτο, οπότε θα χάναμε το μεσημεριανό φαγητό...Είχα βρει τον δρόμο μου!

 

Ασχολήθηκα και λίγο με το ποδόσφαιρο. Ομολογουμένως ήμουν ο καλύτερος παίκτης, χωρίς την μπάλα στα πόδια μου. Ήμουν και παραμένω "άμπαλος". Επέστρεψα στον στίβο επίσημα, πλέον, ως αθλητής του ιστορικού Πανελληνίου.

 

Ξεκινώντας από τα 100μ, έφτασα στα 19 μου να τρέξω τον πρώτο μου Μαραθώνιο, με μηδενική προετοιμασία. Η ταλαιπωρία ήταν απίστευτη, ειδικά μετά το 23ο χιλιόμετρο, που φάνηκε η παντελής έλλειψη προπόνησης. Ο τερματισμός στο Παναθηναϊκό στάδιο ήταν ότι πιο συγκινητικό είχα νοιώσει μέχρι τότε.

 

Μετά από "έρευνα αγοράς" στα στάδια ανακάλυψα τον προπονητή που μου ταίριαζε.

Ξεκίνησα συστηματικές προπονήσεις στο Καλλιμάρμαρο και στο Ολυμπιακό στάδιο και σύντομα ήρθαν τα πρώτα αποτελέσματα. Δέκατος-  πέμπτος στα Πανελλήνιο πρωτάθλημα στο αγώνισμα των 5.000μ. Μετά από δύο χρόνια επανήλθα στον Μαραθώνιο και οι καρποί της προσπάθειας άρχισαν να έρχονται. Κατάφερα να βρεθώ μέσα στην πρώτη 12άδα των μαραθωνοδρόμων στην Ελλάδα.

 

Μπορεί να μην κατάφερα να συμμετάσχω σε Ολυμπιακούς αγώνες, αλλά τα έφερε έτσι η ζωή, και συμμετείχα ως συνοδός τυφλού δρομέα στους Παραολυμπιακούς αγώνες του 2004 της Αθήνας. Η διαδικασία προετοιμασίας και η συμμετοχή αυτή αποτέλεσε ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου, που η πρώτη του σελίδα γράφτηκε στα 21 μου όταν γνώρισα τον πρώτο τυφλό μαραθωνοδρόμο της Ελλάδας Γίναμε κολλητοί φίλοι και έκτοτε άλλαξε όλη η φιλοσοφία της ζωής μου. Σήμερα, αναπολώντας τα περασμένα χρόνια των σπουδών μου, της επαγγελματικής καριέρας, της δημιουργίας της δικής μου οικογένειας, παρατηρώ ότι το τρέξιμο καθόρισε τις περισσότερες επιλογές μου.

 

Πολλοί ψυχολόγοι, όταν θέλουν να σε επαναφέρουν στον σωστό δρόμο, σε προτρέπουν να γυρίσεις στα παιδικά σου χρόνια και στα θέλω σου εκείνης της εποχής, ώστε να ξαναβρείς τις ισορροπίες σου.

Έτσι και εγώ, σε αρκετές δύσκολες φάσεις της ζωής μου, επανέρχομαι στο συστηματικό τρέξιμο, κάθε φορά με διαφορετικό στόχο και προσέγγιση.

 

Ίσως, τελικά, αυτός να ήταν και ο λόγος που επέλεξα να είμαι ασφαλιστής του... δρόμου και όχι στη διοίκηση μιας ασφαλιστικής εταιρίας ή στο μάνατζμεντ ασφαλιστικών πρακτορείων.

 

Τι πιο σημαντικό από το να βρίσκομαι δίπλα σας;

11206828_388082344717035_197571501641480